|
ทิศเหนือ |
ติดกับ อำเภอปากพนัง และ อำเภอเชียรใหญ่ จังหวัดนครศรีฯ |
| ทิศใต้ |
ทิศใต้ติดกับอำเภอควนขนุน จังหวัดพัทลุง |
| ทิศตะวันออก |
ติดต่อกับอ่าวไทย |
| ทิศตะวันตก |
ติดต่อกับอำเภอเชียรใหญ่ และอำเภอชะอวด |
ก่อนมาเป็นอำเภอหัวไทร เคยมีฐานะเป็นตำบลชื่อ "ที่พังไกร" ในทำเนียบข้าราชการ ฯ ครั้งสมัยรัชกาลที่ 2 ต่อมา พ.ศ. 2447 ได้รับการยกฐานะเป็นอำเภอชื่อ "เขาพังไกร" พ.ศ.2449 ได้ย้ายที่ตั้งเขาพังไกรมาอยู่ที่หมู่ที่ 1 ตำบลหัวไทร จึงเปลี่ยนชื่อเป็น "อำเภอหัวไทร" พ.ศ. 2467 ทางราชการได้ลดฐานะลงเป็น "กิ่งอำเภอหัวไทร" ขึ้นต่ออำเภอปากพนัง และย้ายที่ว่าการกิ่งอำเภอไปอยู่ในหมู่ที่ 8 ตำบลหัวไทร ครั้น พ.ศ.2481 ได้รับการยกฐานะขึ้นมาเป็น "อำเภอหัวไทร" อีก โดยมีหลวงประจันต์จุฑารักษ์ (ก้าน ศิวายะวิโรจน์) เป็นนายอำเภอคนแรก
สาเหตุที่ได้ตั้งชื่ออำเภอนี้ว่า "หัวไทร" สันนิษฐานว่าตั้งจากต้นไทร ซึ่งเป็นต้นไม้ใหญ่อยู่ริมเขตตำบลระหว่างอำเภอหัวไทรกับอำเภอระโนด เพราะในพื้นที่ละแวกนี้ ส่วนใหญ่มีแต่ต้นโตนด (ตาล) ไม่สามารถจะหาพันธุ์ไม้ใดหรือลำบางใดมาเป็นเขตแดน (เขตตำบล) ได้ชัดเจนเท่าต้นไทร จึงเรียกหมู่บ้านนี้ว่า "บ้านหัวไทร" เมื่อมาเป็นกิ่งอำเภอและอำเภอ ก็ยังคงใช้ชื่อนี้สืบมาตราบปัจจุบัน
|
