สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระยาเดชาดิศร

อัญขยมบรมเรศร์เรื้อง

รามวงศ์
พระผ่านแผ่นไผททรง สืบไท้
แสวงยิ่งสิ่งสดับองค์ โอวาท
หวังประชาชนให้ อ่านแจ้งคำโคลง

ครรโลงโลกนิตินี้

นมนาน
มีแต่โบราณกาล เก่าพร้อง
เป็นสุภาษิตสาร สอนจิต
กลดั่งสร้อยสอดคล้อง เวี่ยไว้ในกรรณฯ

๑.ปลาร้าพันห่อด้วย

ใบคา
ใบก็เหม็นคาวปลา คละคลุ้ง
คือคนหมู่ไปหา คบเพื่อน พาลนา
ได้แต่ร้ายร้ายฟุ้ง เฟื่องให้เสียพงศ์ฯ

๒.ใบพ้อพันห่อหุ้ม

กฤษณา
หอมระรวยรสพา เพริศด้วย
คือคนเสพเสน่หา นักปราชญ์
ความสุขซาบฤาม้วย ดุจไม้กลื่นหอมฯ

๓.ผลเดื่อเมื่อสุกไซร้

มีพรรณ
ภายนอกแดงดูฉัน ชาดบ้าย
ภายในย่อมแมลงวัน หนอนบ่อน
ดุจดั่งคนใจร้าย นอกนั้นดูงามฯ

๔.ขนุนสุกสล้างแห่ง

สาขา
ภายนอกเห็นหนามหน่า หนั่นแท้
ภายในย่อมรสา เอมโอช
สาธุชนนั้นแล้ เลิศด้วยดวงใจฯ

๕.ยางขาวขนเรียบร้อย

ดูดี
ภายนอกหมดใสสี เปรียบฝ้าย
กินสัตว์เสพปลามี ชีวิต
เฉกเช่นชนชาติร้าย นอกนั้นนวลงามฯ

๖.รูปแร้งดูร่างร้าย

รุงรัง
ภายนอกเพียงพึงชัง ชั่วช้า
เสพสัตว์ที่มรณัง นฤโทษ
ดังจิตต์สาธุชนกล้า กลั่นสร้างทางผลฯ

๗.คนพาลผู้บาปแท้

ทุรจิตต์
ไปสู่หาบัณฑิต ค่ำเช้า
ฟังธรรมอยู่เนืองนิตย์ บ่ซราบ  ใจนา
คือจวักตักข้าว ห่อนรู้รสแกงฯ

๘.ผู้ใดใจฉลาดล้ำ

ปัญญา
ได้สดับปราชญ์เจรจา อาจรู้
ยินคำบัดเดี๋ยวมา ซับซาบ  ใจนา
คือมลิ้นคนผู้ ทราบรู้รสแกงฯ

๙.หมูเห็นสีหราชท้า

ชวนรบ